เทศน์เช้า วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๖๘

พระอาจารย์สงบ มนสฺสนฺโต

ณ วัดป่าสันติพุทธาราม (วัดป่าเขาแดงใหญ่) ต.หนองกวาง อ.โพธาราม จ.ราชบุรี

ตั้งใจฟังธรรมะ ธรรมะเป็นสัจธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านะ เราเกิดมาเป็นมนุษย์ เกิดมาพบพระพุทธศาสนา เรามีพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เป็นที่พึ่งที่อาศัย เป็นรัตนตรัย

พระพุทธคือองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระธรรม พระธรรมคือองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากราบธรรม

สัจธรรม สัจธรรมอันนั้น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแสดงธรรม พระอัญญาโกณฑัญญะมีดวงตาเห็นธรรม พระอัญญาโกณฑัญญะมีดวงตาเห็นธรรม นั่นคือสัจธรรมที่แท้จริงในพระพุทธศาสนา

ธรรมะเป็นธรรมชาติ ธรรมะเป็นธรรมชาติ เป็นวิทยาศาสตร์ อธิบายได้ในทางการศึกษา ทางวิชาการ

ประเพณีวัฒนธรรมทางภาคเหนือเขามีค้ำโพธิ์ เป็นประเพณีที่ดีงาม แล้วเป็นประเพณีที่ทำบุญกุศล มันจับต้องได้ มันเป็นวัฒนธรรมประเพณี นั่นประเพณีค้ำโพธิ์ๆ ไง ค้ำโพธิ์เพราะอะไร เพราะองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้อยู่โคนต้นโพธิ์นั้น แต่ในหัวใจขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่นั่งอยู่โคนต้นโพธิ์นั้นเกิดอาสวักขยญาณทำลายอวิชชาในหัวใจขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไง

วงกรรมฐานๆ ครูบาอาจารย์ของเรา หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นท่านสอนไง พุทธะ ค้ำโพธิ์ ค้ำโพธิ์โดยการระลึกถึงพุทโธๆๆ ถ้ามันค้ำโพธิ์ขึ้นมาในหัวใจของตน ต้นโพธิ์นั้นมันจะแข็งแรงขึ้นมา ถ้าจิตใจเข้มแข็ง จิตใจแข็งแรงขึ้นมา มันจะมีอะไรเข้ามาบ้างที่จะมาแพร่งพรายในหัวใจของตน

อันนี้มันอ่อนแอ ปากเปียกปากแฉะกับธรรมะ แต่ก็เป็นประเพณีวัฒนธรรมไง กระแส ตื่น ตะลึงพรึงเพริด โอ้โฮ! มันดูแล้วอลังการ หัวใจแห้งผาก

ถ้าหัวใจของเรา เราดูสิ่งใดแล้ว ถ้ามันเป็นประเพณีวัฒนธรรม เราชื่นชมนะ มันเป็นประเพณีของชาวพุทธเรา เป็นบุญ เป็นกุศล เป็นวัฒนธรรมประเพณีไง เป็นระดับของทาน ทาน ศีล ภาวนา

ทาน ศีล ภาวนา

ทานเราก็ทำ ถ้าเราไม่ทำทานนะ หัวใจของเรามันจะไม่เข้มแข็งขึ้นมาอย่างนี้ ถ้าหัวใจเราเข้มแข็งขึ้นมาอย่างนี้ เราเผชิญสิ่งใดที่มันพัดเข้ามาในชีวิตของเรา เราเข้าใจได้

หน้าหนาว เราก็มีเครื่องกันหนาว หน้าร้อน เราก็หาในที่ปลอดโปร่งของเรา หน้าฝนมันเฉอะแฉะ เราก็หลบหลีกของเรา ทำอะไรที่เป็นประโยชน์กับเรา ถ้าจิตใจเราเข้มแข็ง

ถ้าจิตใจมันอ่อนแอนะ หน้าหนาวก็ทุกข์ หน้าร้อนก็ทุกข์ หน้าฝนก็ทุกข์ ไม่พอใจอะไรสักอย่างหนึ่งเลย ไม่มีอะไรที่พอใจทั้งนั้น มันทุกข์เป็นเพราะว่าอะไร มันอ่อนแอ

ชาวไร่ชาวนาเขา เวลาเขาทำนาของเขา เขาแห่นางแมวขอฝนนะ ฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล อาชีพของเขา เราได้อาหาร สูเปิบข้าว เราเปิบข้าวมาจากไหน

เพราะเราเกิดมาเป็นมนุษย์ เกิดมาพบพระพุทธศาสนาไง ศาสนานี้อบรมบ่มเพาะให้ชาติเข้ากันด้วยความแนบแน่น เข้ากันด้วยความเห็นอกเห็นใจต่อกัน เราแบ่งหน้าที่การงานกันทำไง

ฉะนั้น สิ่งที่เป็นทางโลก มันก็เป็นทางโลก ทางโลกที่เรารู้เราเห็น ถ้าศาสนามันเจริญ เราส่งเสริมขึ้นไป มันเป็นวัฒนธรรมประเพณี มันก็เป็นความดีงามอันหนึ่ง นั่นเป็นความดีงาม

แต่หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่น ครูบาอาจารย์ของเราท่านสอน “อย่าหลงธาตุ”

นั่นมันวัตถุธาตุ หลงธาตุ แต่ปล่อยปละละเลยธาตุรู้ เราหลงใหลไปกับกระแสสังคม กระแสโลกไง

ถ้าเป็นกรรมฐาน ศีล ๘ การละเล่น การฟ้อนรำต่างๆ มันหลงระเริงไปทั้งนั้นน่ะ เรามีสติสัมปชัญญะไหม

ศีล ๕ เวลาศีล ๕ ขึ้นมา โกหกมดเท็จสำคัญที่สุด เพราะเวลาโกหกมดเท็จไป มันทำได้ร้อยแปดพันเก้าทั้งนั้นน่ะ แล้วมาพลิกมาแพลงว่าเป็นธรรมะอีกต่างหากนะ

ศีล ๘ เราไม่นอนด้วยความสุขด้วยความสบายจนหลงลืมตัวเอง แล้วเราไม่มีการละเล่นฟ้อนรำใดๆ ทั้งสิ้นเข้ามาทำให้เราเพ้อเจ้อเพ้อฝัน

แล้วถ้าเราจะค้ำโพธิ์ของเรา มีศรัทธาความเชื่อในพระพุทธศาสนา เห็นแล้วมันชื่นตาชื่นใจไง ทำบุญกุศลมันระดับของทานไง

ศีล ศีลคือความปกติของใจไง ถ้าจิตปกติแล้ว มันเห็นสิ่งใดแล้วมันเข้าใจได้ไง

สิ่งที่ดีที่สุด เห็นไหม ทำทานร้อยหนพันหนไม่เท่ากับถือศีลบริสุทธิ์หนหนึ่ง ถือศีลบริสุทธิ์ร้อยหนพันหนไม่เท่ากับทำสัมมาสมาธิได้หนหนึ่ง

นี่มันเท่ากับทำทานร้อยหนพันหนนะ

ที่ทำบุญทำทานกัน หลงระเริงกันอยู่นั่นน่ะทาน เวลาศีลขึ้นมา ความปกติของใจขึ้นมา เราไปเห็นแล้วเราชื่นใจ

เราเห็นเด็กเล็กเด็กน้อย เราไปวัดไปวา โอ้โฮ! ผู้เฒ่าผู้แก่อิ่มอกอิ่มใจไง เพราะอะไร เพราะมีความสืบทอด

พระพุทธศาสนาไง ๒,๐๐๐ กว่าปีมาแล้วนะ ตั้งแต่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพานไป โลกนี้ไม่ว่างจากสงฆ์เลย

ถ้าว่างจากสงฆ์ เห็นไหม ในเถรวาทเรา ภิกษุณีมันขาดตอนไปแล้ว เขาไม่ให้บวช แต่นั่นเขาบอกว่าเขาทำกันเอง นั่นก็เป็นกระแสสังคม กระแสของโลกของเขา แต่ถ้ามันเป็นจริง มันสืบต่อกันมาๆ ไง ถ้าสืบต่อกันมา เห็นไหม

เราเห็นเด็กเล็กเด็กน้อยขึ้นมา ให้มันซึมซับเข้ามาในหัวใจของเขา แล้วเวลาซึมซับเข้ามาในหัวใจของเขานะ เวลาเขาตกทุกข์ได้ยากขึ้นมา ทุกข์เป็นอริยสัจ ทุกข์เป็นความจริงทั้งนั้นน่ะ เวลามันเปิดทุกข์ขึ้นมานะ อ๋อ! พระพุทธเจ้าสอนไว้แล้ว แล้วถ้ามันเข้าใจได้นะ มันจะเห็นนะ ตรึกในธรรม ระลึกถึงธรรมะคือตรึกในธรรม

ตรึกในธรรมขึ้นมา เห็นไหม ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประเสริฐที่สุด ธรรมและวินัยเป็นศาสดาของเรา เวลาครูบาอาจารย์ของเราท่านเทิดทูนบูชาไว้

แต่มันเป็นการทรงจำ นกแก้วนกขุนทองไง ถ้านกแก้วนกขุนทองก็ยังสืบทอดกันมาจนป่านนี้นะ แต่เวลาฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมา ถ้าใจมันเป็นธรรม หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นสร้างธรรมทายาทขึ้นมาแต่ละองค์ๆ ขึ้นมา เป็นบุคลากรในพระพุทธศาสนา ถึงเป็นกองทัพธรรมไง

ถ้ากองทัพธรรมขึ้นมา ธรรมฟื้นฟูพระพุทธศาสนา จากคนที่ถือผีถือสาง เชื่อการกราบไหว้ เชื่อการบูชา สายมูๆ นั่นแหละ นั่นก็เรื่องของเขา นั่นมันเอาไว้ชักธงเข้ามาให้ศรัทธาในพระพุทธศาสนา

แต่ถ้าเวลาพระพุทธศาสนาแล้ว เราไม่เห็นคุณค่าหัวใจของเราเลยหรือ เราไม่เห็นคุณค่าในใจเราหรือ จิตที่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะ แล้วมันเกิดมาอย่างไร

งง

ปฏิเสธด้วยนะ ภพชาติไม่มี มีชาตินี้ชาติเดียว

ถ้าภพชาติมันไม่มีนะ ประชาธิปไตยไง ลูกเกิดมา ๓ คนต้องเหมือนกันหมด ในครอบครัวเราต้องไม่ทะเลาะเบาะแว้งกัน พ่อแม่ไม่รักลูกหรือ รักทุกคนน่ะ แล้วลูกมันบอกพ่อแม่มันรักไหม

ไอ้นี่ว่ารัก ไอ้นี่ว่าครึ่งๆ ไอ้นี่ ๕๐–๕๐

พ่อแม่ พ่อแม่ไม่รักเรา พ่อแม่ไม่รักเรา มันมีที่ไหนไง

นี่ไง ถ้ามันกุสลา ธมฺมา อกุสลา ธมฺมา ถ้าไม่เป็นสัจจะเป็นความจริงขึ้นมา จริตนิสัยสำคัญมาก วาสนาของคนนะ

เวลาประเพณีวัฒนธรรม เราคนภาคกลางไปทางภาคอีสาน บริเวณนี้ผู้หญิงห้ามเข้า ยิ่งอาสน์สงฆ์ ผู้หญิงห้ามเข้า เราประชาธิปไตย ผู้หญิงห้ามเข้า ผู้หญิงห้ามขึ้นอาสน์สงฆ์นี้ นั่นน่ะประเพณีของเขา

ถ้าเราไปแล้ว มันไม่เป็นประชาธิปไตย มันไม่เสมอภาค มันไม่อะไร

นี่คิดไป เวลาเรียกร้อง มันเรียกร้องทั้งนั้นน่ะ แต่จริตนิสัยสำคัญมาก ถ้ามีอำนาจวาสนานะ เขาเคารพบูชาของเขา

เวลาหลวงตาพระมหาบัวท่านไปสร้างที่เมืองจันทน์ฯ ไอ้ช้าง ไอ้ช้างมันเป็นสุนัข เป็นสุนัขนะ เวลาทางจงกรมของหลวงตาพระมหาบัว มันเดินอ้อม มันไม่เดินตัดเลย ไม่ข้ามเลย

ทางที่เดินจงกรม ไอ้ช้าง ไอ้ช้างมันไม่ข้ามทางจงกรมนะ มันเดินอ้อม จนเป็นที่สังเกตของพระ

เวลาอาจารย์สิงห์ทองท่านไปด้วยไง เห็นสุนัขมัน โอ้โฮ! จริตนิสัย มันเป็นสัตว์น่ะ

ไอ้ของเรานะ อ้าว! ก็ทางเดิน มันจะเป็นอะไร ประชาธิปไตย

มันก็ทางเดินทั้งนั้นน่ะ หัวใจสูงต่ำ

นี่ไง ทางภาคเหนือเขา เขาค้ำโพธิ์ด้วยวัตถุ ด้วยความเห็น เป็นประเพณี เป็นวัฒนธรรม เราชื่นชมนะ แต่เราจะว่ามันเป็นเรื่องโลกไง เรื่องโลก เรื่องจับต้องได้ที่เห็นได้โดยโลก

แต่ถ้าหัวใจล่ะ

สุนัขนะ มันยังไม่เดินข้ามเลย มันเคารพของมันน่ะ

แล้วอาจารย์สิงห์ทองบอก สุนัขตัวนี้ โอ้โฮ! นิสัยมันดีมากเลย

แม่ชีแก้วอนาคตังสญาณของท่านนะ นิสัยมันดีมากเลย น่าเสียดาย แต่มันจะตายแล้วล่ะ แต่ไม่ต้องตกใจ ถ้ามันตายจากนี้มันจะไปเกิดเป็นมนุษย์ ในมหานคร ในกรุงเทพฯ เป็นลูกเศรษฐี

นี่รู้ขนาดนั้น

ภพชาติไม่มี คนเรามาจากไหน

เพราะอะไร เพราะหัวใจเอ็งอ่อนแอ เพราะเอ็งไม่เข้าใจใจของตน เวลาเข้าใจใจของตนนะ เราจะเคารพบูชาพ่อแม่เลย

พ่อแม่เป็นพระอรหันต์ของลูก พ่อแม่ให้ชีวิตนี้มา เวลาร่างกาย ร่างกายเจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมา พ่อแม่เป็นหรือเปล่า พ่อก็เป็น แม่ก็เป็น เราก็เป็น พันธุกรรมไง ร่างกายนี้ตรวจได้หมดน่ะ แต่เวรกรรมล่ะ แม่ชีแก้วมาตรวจให้ไง

นี่ก็เหมือนกัน ถ้าเรามีอำนาจวาสนานะ เราทำหัวใจเราเข้มแข็งขึ้นมา แล้วอย่าเชื่อ อย่าเชื่อ กาลามสูตร อย่าเชื่ออาจารย์ อย่าเชื่อครอบงำ

โอ้โฮ! อดีตชาตินะ เราเคยเป็นนู่น เป็นนี่กันมานะ

เป็นแล้วเรื่องอะไรล่ะ มันเป็นอดีต มันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ แต่ถ้าเป็นขอทาน ไม่เคยเป็นทั้งนั้นน่ะ ถ้าขอทานไม่เคย

ไอ้ภพชาติมันเป็นข้อเท็จจริงอันหนึ่ง แต่กาลามสูตรๆ ห้ามเชื่อ

ที่ไหนมีศรัทธา ที่นั่นมีเหยื่อ

อย่าให้ใครเอาศรัทธา เอาความเชื่อ เอาเหยื่อนี้มาตกเบ็ดกับเรา ถ้าอดีตชาติก็อดีตชาติ ในปัจจุบันนี้ถ้าเราเคารพบูชา มันก็หัวใจของตน ถ้ามันขัดมันแย้งกัน มีเวรมีกรรมต่อกัน พ่อแม่รังแกฉัน พ่อแม่รังแกฉัน มีปัญหากันไป แล้วพอมีปัญหากันไป นั่นคืออะไร

ต้นทุน ต้องจ่าย นั่นคือหนี้ หนี้ที่จะต้องจ่าย

จ่ายด้วยอะไร

จ่ายด้วยการขัดอกขัดใจ ขัดด้วยความทุกข์ความยาก ขัดใจไปหมดเลย

ก็เอ็งทำมา เอ็งทำมาทั้งนั้นน่ะ สิ่งใดที่เอ็งทำมาๆ เวลามันให้ผลแล้วทำไมเอ็งรับไม่ได้

สิ่งใดทำแล้วเสียใจ สิ่งนั้นไม่ดีเลย สิ่งใดทำนะ เป็นบุญกุศล นี่เสียสละทาน เราให้ ถ้าเขาพอใจ เขาศรัทธาก็สาธุ ถ้าเขาขัดเขาแย้งนะ โอ้โฮ! ให้แค่นี้ เวลาให้คนอื่นดีกว่านี้อีก เวลาให้ฉันเป็นอย่างนี้

เวลาบิณฑบาตเลี้ยงชีพด้วยปลีแข้ง แล้วแต่กรรมของสัตว์ มันอยู่ที่วาสนาของคน ลมพัดใบไม้ไหว ทุกสิ่งเกิดขึ้นต้องผ่านไป แล้วใครไปหยิบจับสิ่งใดให้มันเจ็บช้ำน้ำใจ

แต่ถ้าเป็นบุญกุศลนะ แม้แต่เราเคยดื่มน้ำ เข้าพักร่มเงาของบ้านใด เขามีบุญคุณกับเรา มีกตัญญูกตเวที แต่กตัญญูกตเวทีด้วยความข้อเท็จจริง ด้วยความดี ไม่ใช่กตัญญูกตเวทีด้วยความเป็นโทษไง กตัญญูกตเวทีตอบแทนเขาไปหมดทุกอย่าง ไม่ใช่

เวลาทำบุญทิ้งเหวๆ เด็กมันมาถาม เวลาถามขึ้นมา ถ้าทำบุญทิ้งเหวๆ เวลาเด็กที่เขามาทำให้พิการแล้วไปขอทาน เราไปส่งเสริมเขาหรือ

โอ้โฮ! เอ็งโง่ได้ขนาดนั้นนะ เอ็งจะทำทานโดยสติโดยปัญญาของเอ็ง แล้วสิ่งที่ว่าถ้าเขาไปทำให้เด็กพิการ เอ็งต้องแจ้งจับ นั่นน่ะค้ามนุษย์ นั่นน่ะโทษหนักด้วย แต่เอ็งมีหลักฐานหรือเปล่าล่ะ เอ็งมีข้อเท็จจริงจริงหรือเปล่าล่ะ เอ็งกล้าเป็นพยานไหม นี่ข้อเท็จจริงไง พูดแต่ปาก นิ้วหนึ่งชี้ว่าแต่คนอื่น อีก ๔ นิ้วชี้เข้ามาที่ตัว ตัวทำอะไร

ถ้าตัวทำความจริง ทำความจริงนี่ไง ค้ำโพธิ์ ค้ำโพธิ์ให้โพธิ์นี้แข็งแรง แล้วมันไม่น้อยใจใครเลย ใครจะช่วยให้เราเป็นสัมมาสมาธิไม่ได้ ใครจะเอาปัญญายัดใส่หัวใจเราไม่ได้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบอก เราแค่ชี้ทางเท่านั้น ชี้ทางที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอาสวักขยญาณ ทำลายอวิชชาในหัวใจขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประกาศธรรม อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

แล้วตนนั้นโง่เง่าเต่าตุ่น อ่อนแอ ล้มเหลว แล้วไม่ได้ผลอะไรขึ้นมา แล้วใครจะช่วยเอ็ง เอ็งก็ต้องทำหัวใจเอ็งเข้มแข็งขึ้นมาสิ ถ้าหัวใจเอ็งเข้มแข็งขึ้นมาก็พุทโธชัดๆ นี่ไง พุทโธๆ

โอ๋ย! พุทโธมันไม่มีคุณค่าเลยนะ

คำบริกรรมนั้น เห็นไหม รดน้ำพรวนดินต้นไม้ ต้นไม้จะแข็งแรง รดน้ำพรวนดินหัวใจของตน ฟื้นฟูหัวใจของตนขึ้นมา

แต่มันทำไม่ได้

๑. ทำไม่ได้

๒. ตีโพยตีพาย ไอ้แค่พุทโธมันจะมีปัญญาอะไร

พุทโธ หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่น พุทธะ ตั้งแต่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์แรกเลย อานาปานสติขึ้นมา จิตสงบเข้ามา นั่นน่ะพุทธะ พุทธะศึกษาค้นคว้าจนอาสวักขยญาณทำลายอวิชชา

พุทโธๆ รดน้ำพรวนดินให้จิตใจของเอ็งเข้มแข็งขึ้นมา จิตใจเข้มแข็งขึ้นมาแล้วทำให้มันเป็นอิสระ อย่าอยู่ใต้พญามาร

พญามาร เห็นไหม บรรลุธรรมๆ กระดิกก็บรรลุธรรม เพราะมันเรียบง่าย เราเป็นคนมีบุญ

ครูบาอาจารย์เราท่านฝึกหัดปฏิบัติของท่านมาตามความเป็นจริงนะ ถ้าเขาทำได้จริงนะ มันก็มหัศจรรย์ในใจของเขา เพราะบุคคล ๔ คู่ หัวใจนี้จากปุถุชนคนหนา จากคนที่ไม่มีน้ำยา จากคนที่รู้จักตัวเองไม่ได้ ทำความสงบของใจเข้ามา ปุถุชน กัลยาณชน ยกขึ้นสู่โสดาปัตติมรรค ถ้าเป็นผล มันจะเป็นโสดาปัตติผล สกิทาคามิมรรค สกิทาคามิผล อนาคามิมรรค อนาคามิผล อรหัตตมรรค อรหัตตผล บุคคล ๔ คู่

เอ็งเป็นอะไร กระดิกตีนเป็นพระอรหันต์ ไร้สาระ

ถ้ามันเป็นข้อเท็จจริง เพราะอะไร เพราะเรามีหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นไง เรามีครูบาอาจารย์ไง ครูบาอาจารย์ที่แก้จิต แก้จิต แก้ยากนะ ท่านแก้ไง แก้อย่างไร

แก้ให้จากโลกียะ เรื่องโลกๆ ให้มันเป็นธรรม

แล้วถ้าเป็นธรรมมันเป็นอย่างไร ถ้าเป็นธรรมน่ะ

ถ้าเป็นธรรมมันก็เป็นในหัวใจนั้นไง

แล้วใจเป็นนามธรรม ปัญญาก็เป็นนามธรรม แล้วเราก็จินตนาการของเราไป เพ้อเจ้อ เพ้อฝัน เพ้อพก โพธิอ่อนแอ

ถ้าโพธิมันเข้มแข็งขึ้นมานะ สัมมาสมาธิ มิจฉาสมาธิ

เราเน้นย้ำตรงนี้ เพราะความลวงโลกมันมาก ธรรมะลวงโลก ธรรมะการ์ตูนมันเยอะ พอมันเยอะขึ้นมา “ว่างๆ ว่างๆ”

เราพูดถึงสัมมาสมาธินะ อจินไตย ๔ พุทธวิสัยคือพระพุทธเจ้า อจินไตยที่เราคาดการณ์ไม่ได้เลย

กรรม โลก ฌาน

ไอ้เรื่องสมาธิ สมาธินี่อจินไตยอันหนึ่งเลย แล้วครูบาอาจารย์ที่เป็นจริงองค์ไหนที่ท่านบอกว่าจะเป็นสัมมาหรือเป็นมิจฉา

ไอ้ว่างๆ ว่างๆ มิจฉาทั้งนั้น แล้วว่างๆ ก็จินตนาการไปนะ ไอ้ขี้ลอยน้ำ สวะอยู่ในทะเล ให้คลื่นมันพัดไป แล้วพัดขึ้นฝั่ง อู้ฮู! บรรลุธรรม

สวะ

สิ่งมีชีวิตมันต้องฟื้นตัวของมัน มันต้องมีอาหาร สิ่งมีชีวิต เวลาสิ่งที่มันจะเกิดขึ้นมา

นี่เหมือนกัน มรรค ๘ มรรค ๘ มันเป็นอย่างไร ทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ ทุกข์ดับ นิโรธดับทุกข์

“เราไม่ต้องมีก็ได้ พวกเรา พวกเรา”

ก็พวกกิเลสไง พวกที่ฟื้นฟูหัวใจของตนขึ้นมาไม่ได้ไง

ถ้าพวกที่ฟื้นฟูหัวใจของตนขึ้นมาได้ นี่พระพุทธศาสนาไง

ศีล สมาธิ ปัญญา

ทำไมต้องมีสมาธิก่อนถึงมีปัญญา

เพราะปัญญาอย่างนั้นมันไม่ใช่ปัญญาจินตนาการอย่างเรานี้ ปัญญาอย่างนี้ก็สะดุ้งตื่นเป็นพระอรหันต์ ปัญญาอะไรของมึง

เวลาเกิดภาวนามยปัญญามันมีธรรมจักรไง

ดูหลวงปู่มั่นสิ หลวงตาพระมหาบัว เวลาจักรมันเคลื่อน ความคิดเร็วกว่าแสง คิดจนหยุดคิดได้ แล้วยกขึ้นสู่วิปัสสนาเกิดภาวนามยปัญญา มันจะเป็นความมหัศจรรย์ในพระพุทธศาสนา แล้วมันจะเป็นความมหัศจรรย์ในหัวใจของหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่น หลวงตาพระมหาบัว มันเป็นความมหัศจรรย์ ความมหัศจรรย์นั้นเหนือโลก แต่เวลาเทศนาว่าการมาเป็นแนวทาง

ไอ้พวกที่อ่อนแอ ท้อแท้ สิ่งนั้นน่ะมันไม่เป็นประโยชน์ ยกขึ้นมาไม่ได้

ไอ้พวกที่ตะครุบเงา ที่เอาไปเป็นเล่ห์กล นั่นก็เป็นเรื่องกรรมของสัตว์

ฉะนั้นถึงกาลามสูตร ห้ามเชื่อทั้งนั้น อย่าเชื่อใครทั้งสิ้น ให้เชื่อผลของการปฏิบัติ มันสุขหรือมันทุกข์ มันล้มเหลวหรือมันทรงตัวขึ้นมาได้

เขาค้ำโพธิ์ต้นโพธิ์ ให้ค้ำได้ เราจะค้ำหัวใจ แล้วหัวใจอยู่ที่ไหนที่เราจะค้ำวะ

พุทโธๆ จนมันสงบระงับเข้ามา เราจะเห็นพุทธะ ผู้รู้ ผู้ตื่น ปัญญายังไม่เกิดนะน่ะ เพราะติดสมาธิ คิดว่าสมาธิเป็นนิพพาน

เวลามันยกขึ้นสู่วิปัสสนาได้ มันจะเห็นความแตกต่างระหว่างโลกกับธรรมเป็นอย่างไร แล้วมันจะเป็นข้อเท็จจริงในหัวใจของชาวพุทธที่ฝึกหัดถูกต้องชอบธรรมในแนวทางพระพุทธศาสนา ในแนวทางสติปัฏฐาน ๔ ที่เป็นสัจจะเป็นความจริงในพระพุทธศาสนา เอวัง